En nee, dit bedoel ik helemaal niet dramatisch.
Ik vind het namelijk heerlijk.
Op het moment suprême zelf zit ik op stage, ja die vreselijke stage, helemaal alleen.
Mijn stagebegeleidster is namelijk ook nog eens lerares, dus die is lekker naar school!
Mag ik achterblijven met de mac en niemand om me heen die me controleert, in de gaten houdt of stiekem naar me zit te loeren.
En zo wil ik het leven later, dat ik 's ochtends op mijn werk aankom, waar ik vervolgens eerst mijn Bloglovin lijst af mag werken, nog wat andere sites (zoals mijn grote verslaving Pinterest) kan checken en dan pas lekker aan het werk gaan. De inspiratie en rust even door mijn hoofd laten gaan en dan knallen!
Wel te verstaan met de radio veel te hard en deze grote tafel vol met zooi. Want zo werk ik het liefst.
Alleen zijn is iets waar ik tegenwoordig heel blij van word. Ik woon nu officieel twee weken op kamers en het alleen zijn is heeeerlijk (op het feit na dat als ik thuis kom het eten niet al op tafel staat en zodra je gegeten hebt je eerst moet afwassen na).
Elke avond onderuit op de bank, met alle series die ik volg en dat zijn er veel!
Ik wil graag op de hoogte blijven van: Glee, Gossip Girl, Sex and the City, Two and a half Men en stiekem moet ik er nog veel meer volgen!
Ondertussen lak ik mijn nagels en smeer ik me in met body butter die mijn broer vreselijk vindt stinken, niemand die er last van heeft!
Of alleen met de trein reizen, boekje mee of muziekje in en genieten van de mensen en landschap dat voorbij raast. Wegzinken in gedachten, mij hoor je niet klagen.
Alleen zijn is lekker, wanneer vindt jij dat het lekkerst?
..it's all in me.
Ik ben echt een mengelmoes van alles. Je zou me kunnen zien lopen op mijn hakken en in een jurkje, maar wie weet loop ik de volgende dag in een baggy jeans met vans er onder.
Ik houd van optutten voor kerst, musicals en feestjes, maar zit net zo goed met mijn jogginsbroek, mijn haar in een knot en geen make-up op de bank.
Op de bank, ja maar af en toe durf ik het ook aan om zonder make-up de deur uit te lopen. En dat kan me dan lekker niet schelen.
Ik zou op vakantie kunnen gaan in een duur hotel, zou ik heerlijk vinden, dichtbij een mooie stad en van al het moois genieten. Alleen dat zou ik een weekje volhouden. Ik houd van op de camping zitten, mensen om je heen en in tentjes slapen. Niet na hoeven denken over hoe je erbij loopt en als het koud is gewoon met sokken in je slippers naar de wchokjes lopen.
Ik houd van scouting, lekker in de natuur spelen, kloten en gek doen. De kinderen zien genieten van het kamp dat jij in elkaar hebt gedraaid.
Net zo goed zit ik alleen op mijn kamer, mijn nagels helemaal netjes te maken en scrub me onder de douche helemaal schoon.
Ik kan groffe taal uitslaan en oversexte grappen maken, terwijl ik op gepaste gelegenheden ook heel netjes kan zijn.
Frietjes eet ik graag met mijn handen, maar verder eet ik wel braaf met bestek.
Ik ben de vriendin waar tegen je kan zeiken, zeuren, schreeuwen, maar als dat het enige is wat je komt doen stuur ik je net zo goed de laan weer uit.
Ik spring gewoon het water in, ga niet eerst een uur lopen piepen.
Met mij kan je op de bank zitten, tv kijken en het gezellig hebben zonder iets te zeggen, maar ben altijd in voor een goed gesprek.
Zolang jij er voor mij bent, ben ik er atlijd voor jou.
Ik ben een mengelmoes van alles, en soms ben ik dit en soms ben ik dat.
Ja, toen was het ineens alweer juni.
Hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd voorbij lijkt te vliegen.
Komt natuurlijk door ons besef van tijd, maar is het niet jammer?
Vroeger ging je 3 weken naar de camping in Frankrijk en leek je wel een jaar weg te zijn!
Nu lijkt zelfs de 6 a 7 weken durende vakantie in een dag om te zijn..
Ze zeggen altijd leef van dag tot dag en geniet van elke dag, maar eigenlijk laten we de dagen te veel aan ons voorbij slippen.
Of doe alleen ik dat?
Ik kan niet geloven wat er deze maand allemaal is gebeurt.
Ik ben verhuisd en woon nu, deels, op mezelf.
Mijn 3e leerjaar van mn studie tot Interieur Adviseur is ook alweer om en ik moet nu toch eens goed na gaan denken wat ik na mijn afstuderen wil gaan doen.
Damn, afstuderen, zo eng, zo volwassen.
Het echte leven lijkt wel te beginnen, op kamers, afstuderen.
Bah, soms wil ik terug naar de tijd dat ik op de basisschool zat. De tijd dat de dagen zelfs wel jaren leken te duren. Dat je om half 4 thuis uit kwam uit school, waar mama zat te wachten met limonade en een koekje, vervolgens ging je buiten spelen en kwam je altijd te laat voor het avond eten.
De tijd dat de fantasiën echt nog alle kanten op vlogen en je vriendjes was met iedereen, ookal kende je de persoon in kwestie net twee seconde.
Enjoy life,
Danielle
