Maandagen, zijn niet voor mij weggelegd.
Niet dat ik last heb van Blue Mondays, maar toch is het elke maandag weer zwaar.
Ik ben eigenlijk standaard moe en kan niet uit bed komen, nergens zin in en de tijd kruipt voorbij.
Zodra ik ergens ben, heb ik er al geen zin meer in.
Ik stap op de fiets en ben het fietsen direct zat, ik zit in de bus en vind dat die bus maar eens moet doorrijden. Kom ik op stage en ik kan al niet meer wachten om naar huis te gaan.
Nu is het zo dat ik drukke weekenden heb, omdat ik elke dag stage loop van 9 tot 5.
Ik doe gewoon niets meer doordeweeks en zie geen vrienden.
Dus het weekend plan ik altijd helemaal vol!
Moe, moe, moe.. Dat word ik er van!
Gelukkig is het heerlijk weer! En dan valt alles eigenlijk wel weer mee!
Ik vind dat ik alles positief moet bekijken op de maandag en misschien moet ik mezelf maar eens gaan belonen op de maandagen, dat ik iets heb om naar uit te kijken.
Een lange douche en daarna smeren met elke cremetje dat ik heb, nagels doen en ondertussen Sex and the City kijken.
Vanavond mag ik mijn kledingkast in elkaar zetten. Niet bepaald iets waar je mee uitrust, maar het maakt me wel erg blij!
Mijn kamertje schiet al steeds meer op en bij de gedachte dat ik er binnenkort kan wonen word ik weer helemaal blij!
Dus denk aan al het leuke van de dag en ga niet zitten mokken.
Allemaal een fijne maandag gewenst!
Pff, het is weer opruim dag.
Ja ik ben zo'n vreselijke rommelkont, ik ben zo'n meisje met te veel kleding en 's ochtens minstens 3 outfits uit de kast trekt tot ze zeker weet wat ze aan moet.
Behalve dan als er gewinkeld is, dan is het niet bepaald lastig om de beslissing te nemen.
Ja, zo'n meisje ben ik en ben er nog blij mee ook.
Zo'n vreselijke opgeruimde kamer vind ik leuk, maar dan alleen als ik het net gedaan heb en vlak voor ik ga slapen. Wanneer er huiswerk gemaakt moet worden, kan ik mijn rust niet vinden in een lege kamer en kan ik wel twintig andere dingen doen.
Het staat ergens gewoon gezellig en het laat ook zien wie ik ben.
Een rommelkont, een druk persoon, iemand die zijn gedachtes nooit op een rijtje heeft staan. Het is altijd een wir war in mijn hoofd.
Zelfs als er dus opgeruimd moet worden is het lastig voor me om mijn koppie erbij te houden. De tv aan met series, nickelodeon (ja ook zijn meisje ben ik) of een filmpje, dat helpt over het algemeen om mijn gedachtes niet af te laten dwalen. Hoewel ik vaak genoeg in bed beland om helemaal weggezogen te worden in de verhalen.
Maar voor ik uberhaupt heb besloten welke film en/of serie het is geworden, zijn we al weer minstens een uur verder en dan moet het vaak nog gedownload of geladen worden.
En meestal doe ik de hele dag niets anders dan facebook, youtube, blogs en sites checken.
Opruimen kan ik het beste 's avonds, in het donker, met kaarsjes aan.
Geen idee waarom, maar dat had ik met mijn huiswerk ook al.
Blijkbaar ben ik een dead-line meisje en heb ik het nodig om klaar te zijn voor een bepaalde tijd, maar kan ik dat niet eerder dan de dead-line zelf, ik kan er niet de tijd voornemen.
Zo'n allerlaatste moment meisje, iemand met altijd haast en altijd net op het nippertje.
Mijn moeder vraagt zich wel eens af hoe ik zo kan leven.
But that's just the way it is.
Om dan gelijk weer met de deur in huis te vallen: IK HEB EEN KAMER!
Ik kan het niet geloven, na een jaar lang zoeken en proberen krijg ik dan, als alles goed gaat, eindelijk mijn eigen kamer!
Het is niet dat ik zooo graag bij mijn ouders weg wil, maar de drang naar een eigen plek is er gewoon altijd al geweest.
Vroeger toen ik klein was droomde ik al helemaal weg bij mijn eigen huis en ook nu zou ik haast niet kunnen wachten om huisje, boompje, beestje en al in een huisje te zitten.
Maar om nou je tiener/twintiger jaren over te slaan, NO WAY!
Dus dan maar geduld hebben en dan nu genieten van mijn wel 25m² grote kamer!
Als alles goed is met de papieren teken ik vrijdag het contract en krijg ik de sleutels.
Op het moment zit ik op stage, zonder stagebegeleidster want zij geeft op dit moment les, mezelf hyperder dan hyper te maken in deze hele mooie, compleet witte ruimte!
Ik loop stage bij een interieur service bedrijf, nu heb ik van mijn stagebegeleidster een teken opdracht gekregen om een ruimte in te richten terwijl zij weg is.
Alleen het punt is dat het enige waar ik aan kan denken is: zoek de papieren bij elkaar, hoe ga ik het inrichten, wat ga ik waar neer zetten, wil ik nou pastel blauw of toch roze op mijn muur, wat komt er op de vloer en ga ik op mijn kamer koken of in de keuken die ik deel met mijn verdiepingsgenoten?
Zoveel vragen en ik kan waarschijnlijk zondag pas echt beginnen met plannen!
Ben bang dat jullie dus vanaf vrijdag, wanneer de sleuteloverdracht zal plaatsvinden, alleen maar gespamt gaan worden over de verbouwing en het leven op kamers, hihi.
Ik kan in ieder geval niet wachten!
Love,
Daniëlle
Zo, kom ik even mezelf eens hard tegen. De vorige keer dat ik schreef, zei ik nog dat ik minstens één keer per weerk wilde schrijven.
En zie hier het resultaat. Inderdaad, compleet mislukt.
Nu heb ik besloten om compleet opnieuw te beginnen, vandaar ook de 'nieuwe' look.
Zo had ik deze blog bedoelt als fashion blog, maar vanaf nu wordt het gewoon mijn blog.
Met stukjes en foto's uit het dagelijks leven.
En heb ik zin om een week lang niet te schrijven? Prima, dan lekker niet :).
Geen verplichtingen.
Love,
Daniëlle
